Okrzemki

Liczą ponad 10000 gatunków. Są jednokomórkowe ale często tworzą kolonie. Ciało komórki okryte jest krzemionkową ścianą komórkową, zbudowaną jak pudełko - z wieczka i denka. Ma to istotne znaczenie przy rozmnażaniu, bo osobnik potomny dobudowuje sobie denko czyli okrzemki przez pokolenia byłyby coraz mniejsze. Na szczęście proces płciowy niweluje to zjawisko. Barwa złocisto-brązowa. Wynika ona z obecności fukoksantyny tak jak u brunatnic. Preferują słabe oświetlenie i w akwarium rozwijają się głównie w miejscach słabo oświetlonych. Nie dotyczy to rozruchu zbiornika, gdzie wielu z nas obserwuje wręcz zatrzęsienie okrzemek w miejscach dobrze oświetlonych. wkrótce jednak ustępują .... czasem zielenicom. Kolonie porastają wszystkie przedmioty, także liście roślin blokując im światło. Te z braku światła giną. W dotyku okrzemki są szorstkie (krzemionka), trudno schodzą z powierzchni. Kolonie okrzemek przyklejają się do powierzchni za pomocą śluzu i tak zostaje nawet po śmierci komórek (zostają puste pancerzyki).  Niektóre okrzemki mogą żyć na rozkładających się roślinach bez względu (wtedy) na obecność światła. Przyjmuje się, że  odżywiają się wtedy heterotroficznie czyli są cudzożywne (!). Okrzemki mogą wytwarzać przetrwalniki w niekorzystnych dla siebie okresach - gdy np. akwarysta zechce je wytępić jakąś chemią, w pogorszeniu warunków życia itp. Po ustąpieniu tych czynników z przetrwalników wyrastają nowe okazy i natychmiast się mnożą. Z jednej powstają dwie, z dwóch cztery, z czterech osiem, z ośmiu szesnaście itd. co powoduje "nagłe pojawienie się plagi".

Jak wyglądają pod mikroskopem można zobaczyć tu: mikrofotki